بافتهای نرم داخل دهان و نقش رابطهای آن در درمانهای ارتودنسی
امروزه بزرگسالان تمایل بیشتری به انجام ارتودنسی دارند و هدفشان رسیدن به ظاهر زیبا و عملکرد مطلوب دندان ها می باشد. در واقع، این امر تصمیم گیری در درمان ارتودنسی و نقش رابطهای بافتهای نرم داخل دهان را برای پریودنتیست ها و ارتودنتیست ها به چالش بزرگی تبدیل می کند و نیاز به مفاهیم درمانی مبتنی بر شواهد و یک برنامه درمانی خوب طراحی شده برای هر وضعیت پریودنتال تشخیص داده شده را افزایش می دهد.
درمان ارتودنسی بر اساس اصل جابجایی دندان ها با اعمال نیروهای مکانیکی و بازسازی رباط پریودنتال و استخوان آلوئول است.
رباط پریودنتال به دلیل نیروهای ارتودنسی در حین حرکت دندان می تواند از نو سازماندهی و بازسازی شود. پاسخ بافت مطلوب توسط نیروهای ارتودنسی بهینه ایجاد می شود، اما زمانی که نیروها از مقدار آن فراتر رفت یا اگر حمایت اولیه پریودنتال کاهش یابد، بافت ها به طور متفاوتی به نیروهای حرکتی پاسخ می دهند.
ظاهر ناخوشایند می تواند به دلیل تحلیل لثه باشد که می تواند با پیامدهای منفی احتمالی قرار گرفتن در معرض ریشه مانند پوسیدگی ریشه و حساسیت همراه باشد. معمولا حرکت ارتودنسی دندانها در خارج از صفحه آلوئول یک عامل احتمالی برای تحلیل لثه است. ارتفاع لثه کراتینه شده ممکن است پس از درمان ارتودنسی کاهش یابد که منجر به تحلیل لثه می شود. یکپارچگی اتصال دندانی به لثه باید با حداکثر مقدار لثه متصل حفظ شود که تأثیر مثبتی در کاهش بروز فرورفتگی لثه در اطراف دندان ها خواهد داشت.
زیبایی صورت دلیلی است که بیشتر بیماران را به دنبال درمان ارتودنسی و سایر روش های دندانپزشکی برمی انگیزد. ارزیابی زیبایی صورت باید هم تراز و انسداد دندان و هم ارزیابی رابطه بافت نرم و بافت سخت را شامل شود.
نمایش دندان عامل دیگری است که به این ارزیابی اضافه شده است. لبخند زیبایی به طور کلی لبخندی است که دندان های بیشتری را نشان می دهد. با بررسی رابطه نقش بافتهای نرم داخل دهان در درمان های ارتودنسی می توان روند درمان را بسیار سریع تر کرد.
اسکنر داخل دهانی چیست؟
ارتودنسی در طول سالیان متمادی پیشرفت های تکنولوژیکی زیادی را به خود دیده است و یکی از بارزترین نوآوری ها استفاده از اسکنرهای داخل دهانی است. از این دستگاه برای بدست آوردن رابطه نقش بافتهای نرم داخل دهان در درمان های ارتودنسی استفاده می شود.
اسکنر های داخل دهانی روشی را که ارتودنتیست ها برای تشخیص و درمان بیماران خود انجام می دهند، متحول کرده اند.
اسکنر داخل دهانی یک دستگاه دیجیتالی است که تصاویر سه بعدی از دندان ها و بافت های نرم دهان بیمار را می گیرد. سپس از این تصاویر برای تشخیص، برنامه ریزی و نظارت بر درمان های ارتودنسی استفاده می شود.
انواع مختلف اسکنر های داخل دهانی:
انواع مختلفی از اسکنر های داخل دهانی در بازار موجود است که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند و به وسیله آن ها می توان رابطه نقش بافتهای نرم داخل دهان در درمان های ارتودنسی بهتر مورد مطالعه قرار داد.
ارتودنتیست ها هنگام انتخاب اسکنر داخل دهانی مناسب با نیازهای خود باید فاکتورهای مختلفی مانند دقت، سرعت، سهولت استفاده و هزینه را در نظر بگیرند.
اسکنرهای نور ساختاریافته:
اسکنرهای نور ساختاریافته از یک الگوی نوری استفاده می کنند که بر روی سطح دندانی برای ایجاد یک تصویر سه بعدی استفاده می شود. دوربینهای اسکنر اعوجاجهایی را در الگوی نور ثبت میکنند که سپس برای تولید یک مدل دیجیتالی دقیق از دهان بیمار استفاده میشود. اسکنرهای نور ساختاریافته به طور کلی دقت عالی و سرعت اسکن سریع را ارائه می دهند. با این حال، ممکن است نسبت به نور یا کثیفی روی سطح دندان حساس تر باشند.
اسکنرهای لیزری:
اسکنرهای لیزری با تابش پرتو لیزر به سطح دندان ها و اندازه گیری زمان لازم برای بازگشت نور به آشکارساز کار می کنند. این اطلاعات برای ایجاد یک تصویر سه بعدی دقیق از دهان بیمار استفاده می شود. اسکنرهای لیزری دقت بسیار خوب و وضوح بالایی دارند، اما می توانند کمی کندتر از اسکنرهای نور ساختاری باشند. علاوه بر این، برخی از بیماران ممکن است به نور لیزر حساس باشند.
اسکنرهای فناوری کانفوکالیته اپتیکال:
فناوری کانفوکالیته اپتیکال از منبع نور و آشکارساز استفاده می کند که در فاصله دقیقی از هم قرار گرفته اند تا تصاویر سه بعدی از سطح دندان ایجاد کنند. اسکنرهای کانفوکال معمولاً جمع و جور و سبک وزن هستند که کار و استفاده از آن ها را آسان می کند. با این حال، ممکن است نسبت به سایر اسکنرهای داخل دهانی حساسیت بیشتری نسبت به حرکت بیمار داشته باشند و به زمان اسکن طولانی تری نیاز داشته باشند.
اسکنرهای توموگرافی منسجم نوری (OCT):
اسکنرهای OCT از بازتاب نور برای به دست آوردن تصاویر مقطعی از دندان استفاده می کنند. آن ها وضوح استثنایی را ارائه می دهند و امکان تجسم ساختارهای داخلی دندان، مانند لوله های عاج و رابط های مواد را فراهم می کنند. با این حال، اسکنرهای OCT به طور کلی کندتر از انواع دیگر اسکنرهای داخل دهانی هستند و ممکن است به مهارت های بیشتری برای تفسیر تصویر نیاز داشته باشند.
نرم افزار پردازش تصویر:
هنگامی که تصاویر دیجیتالی شدند، با استفاده از نرم افزار خاصی که یک مدل سه بعدی از دندان های بیمار ایجاد می کند، پردازش می شوند. سپس این مدل می تواند دستکاری و تجسم شود تا برنامه ریزی و نظارت بر درمان های ارتودنسی تسهیل شود. در اینجا می توان رابطه نقش بافتهای نرم داخل دهان در درمان های ارتودنسی را به راحتی بررسی کرد. ویژگی های ارائه شده توسط این نرم افزار بسته به سازنده و نوع اسکنر متفاوت است، اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:
-
بازسازی سه بعدی: نرم افزار پردازش تصویر داده های اسکن را برای ایجاد یک مدل سه بعدی دقیق از دندان های بیمار ترکیب می کند. از این مدل می توان برای ارزیابی موقعیت و تراز دندان ها و همچنین برنامه ریزی حرکات دندان لازم در طول درمان ارتودنسی استفاده کرد.
-
تجسم و دستکاری: نرم افزار به ارتودنتیست ها اجازه می دهد تا مدل سه بعدی را مشاهده و دستکاری کنند، چرخش، زوم و پانینگ کنند تا جزئیات دندان را از زوایای مختلف بررسی کنند. این به پزشکان کمک می کند تا وضعیت دهانی بیماران خود را بهتر درک کنند و تصمیمات درمانی آگاهانه ای اتخاذ کنند.
-
ابزار اندازه گیری: نرم افزار پردازش تصویر معمولا ابزارهای اندازه گیری را ارائه می دهد که به ارتودنتیست ها اجازه می دهد ابعاد، زوایا و فواصل بین دندان ها را به دقت ارزیابی کنند. این اندازه گیری ها برای برنامه ریزی درمان های ارتودنسی و نظارت بر پیشرفت در طول زمان ضروری است.
-
ادغام با سایر نرم افزارها: نرم افزار پردازش تصویر اغلب با سایر نرم افزارهای دندانپزشکی مانند سیستم های مدیریت پرونده بیمار، نرم افزار برنامه ریزی درمان و راه حل های چاپ سه بعدی سازگار است. این ادغام اجازه می دهد تا گردش کار روان تر و همکاری بهتر بین متخصصان دندانپزشکی انجام شود.
عملکرد یک اسکنر اساساً مبتنی بر فناوری اسکن و نرم افزار پردازش تصویر است که یک مدل سه بعدی دقیق از دندان های بیمار ایجاد می کند.
مزایای اسکنر داخل دهانی:
-
دقت و کیفیت تصویر
-
سرعت فرآیند اسکن
-
راحتی بیمار
-
سهولت ارتباط با آزمایشگاه
-
کاهش اثرات زیست محیطی
-
کاهش مواد شیمیایی
-
ضایعات کاغذ کمتر: روشهای ارتودنسی که از اسکنرهای داخل دهانی استفاده میکنند نیز ضایعات کاغذی کمتری تولید میکنند زیرا تصاویر دیجیتالی را میتوان به راحتی ذخیره و به صورت الکترونیکی به اشتراک گذاشت. اسکنرهای داخل دهانی به حفظ منابع جنگلی و به حداقل رساندن استفاده از کاغذ کمک می کنند.
-
بهره وری انرژی: اسکنرهای داخل دهانی معمولاً نسبت به تجهیزات دندانپزشکی سنتی کارآمدتر انرژی هستند. آن ها با مصرف انرژی کمتر در حین کار، به کاهش تقاضای انرژی و به حداقل رساندن انتشار کربن کمک می کنند.
نتیجه گیری:
اکثر بیماران برای دستیابی به نتیجه زیبایی به دنبال درمان ارتودنسی هستند. در بیماران ارتفاع پاپیلا، عرض لثه کراتینه شده، تحلیل لثه، درجه نمایش دندان، خط لبخند، سطح استخوان کرستال و پوسیدگی پروگزیمال بررسی می شود.
درمان ارتودنسی به وضوح بر بافت های پریودنتال تأثیر می گذارد. بیماران با سابقه درمان ارتودنسی ممکن است سطح استخوان کرستال در نقاط خاصی کمتر باشد و این نباید با بیماری پریودنتال اشتباه شود.
در این مطالعه، چندین پارامتر پریودنتال که ممکن است تحت تاثیر درمان ارتودنسی قرار گیرند، مورد بررسی قرار گرفتند. این موارد شامل سطح استخوان آلوئول کرستال، ارتفاع پاپیلا، عرض لثه کراتینه شده، شیوع تحلیل لثه، پوسیدگی پروگزیمال و زیبایی لبخند است.
در صورت هرگونه سوال و یا ابهام پیرامون نقش بافتهای نرم داخل دهان در درمان های ارتودنسی می توانید هم اکنون با همکاران و دوستان ما از وب سایت خانم دکتر پروین خرازی، در ارتباط باشید.
همچنین برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره به مطب دکتر پروین خرازی مراجعه کنید
